Boven zie je een aantal snavelvaasjes. Ze zijn onpraktisch als vaasje. Een ander woord is snavelkannetje maar ook daar zit, tenminste in dit kleine formaat, een heerlijke onhandigheid in. Voor mij symboliseert het ouder worden in het algemeen. Dit vind ik soms wat onhandig maar daarom niet minder mooi. Ik onderzoek de vormen. Dit is drie keer hetzelfde vaasje waarbij het schilderijtje op paneel 27 bij 29 cm is. Hierbij speelt de omgeving meer een rol. Rechts een soort half sl

Acrylverf, houtskool. oliekrijt op doek 120 bij 70 cm Dit werk is gemaakt n.a.v een thema expositie: Ode aan het Stadspark. Het stadspark ken ik op mijn duimpje, doordat ik er veel gewandeld heb met onze twee honden en nu nog, met ons nieuwe hondje. Gesport heb ik er ook. Workshops gegeven aan schoolklassen, en veel mooie gesprekken mogen voeren met vrienden. Toeristen de weg gewezen naar de camping of de heemtuin en naar het bevrijdingsfestival geweest. Het mooie van dit par

100 bij 100 cm gemengde techniek Tijdens corona heb een aantal exposities gehad, de meeste in de buitenlucht, of via een etalage. Bovenstaand werk is gemaakt voor een buiten expositie in De blauwe Stad, een relatief nieuwe wijk in Groningen met veel water eromheen. Met dit schilderij wilde ik in het landschap een soort verwachting weergeven. De nieuwe bewoners van de wijk hebben net hun leven veranderd door te gaan verhuizen. Samen vormen ze het water, een geheel. Wat me insp